در این جلسه که با حضور حجتالاسلام میرزامحمدی برگزار شد، مباحثی دربارۀ گسترۀ حلال و کلیات آن در جامعۀ دنیوی مطرح شد. همچنین شبهات مطروحشده ازسوی ایشان درخصوص ساختار فکری حلال، بررسی و پاسخ داده شد. ایشان ضمن تأیید مسیر حلال بهمنزلۀ مسیری صحیح و درست، مقرر کردند که پیشنویس نظام مسائل شعائر را با اساتید فقه الشعائر در میان بگذارند تا حلقۀ اتصال میان کارگروه علمی حلال و فقههای این حوزه باشند.
در این جلسه، سید امیر حجازی و حجتالاسلام حامد صادقی مسیر و روند موضوع حلال را برای دکتر صیادی ارائه کردند تا از تجربیات و تخصص ایشان در زمینۀ سندنویسی بهرهمند شوند.
دکتر صیادی تأکید کردند، مهمترین نکته در این مسیر آن است، که لایۀ علمی حلال، مسئله و مبدأ شکلگیری دغدغۀ حلال را بهصورت دقیق مشخص کند و روشن شود که این دغدغه چگونه در این لایه شکل گرفته است.
ایشان برای تحقق سند، مدل «۸ ت» را مطرح کردند و بیان داشتند که این چارچوب باید متناسب با سیاستهای لایۀ علمی حلال در فرایند تدوین سند استفاده شود.
در ابتدای جلسه، گزارش روند اقدامات صورتگرفته (مسیر طیشده) ازسوی استاد صادقی ارائه شد. در پی آن، دکتر امامیان به تشریح چشمانداز بازار جهانی حلال پرداختند. ایشان ضمن ترسیم سامانۀ جامعه علاقهمند به حلال، مخاطرات و چالشهای پیش روی این مسیر را برشمردند.
دکتر امامیان بر این باور بودند که محصولات و خدمات حلال ابتدا باید جایگاه اقتصادی و تجاری خود را در سطح جهانی تثبیت کند و سپس آرمانها و مبانی معنوی آنها مورد توجه قرار گیرد و ایشان همچنین اشاره فرمودند که به دلایل متعدد، هیچگونه ارتباطی میان مقوله حلال و جمهوری اسلامی ایران نباید برقرار شود.
در پایان جلسه، بر لزوم تقویت تعاملات میان حوزۀ علمیه و دانشگاه تأکید شد.
در این جلسه، حجتالاسلام حامد صادقی گزارش جامعی از اقدامات خود درخصوص دعوت از اساتید و کارشناسان ارائه کردند. ایشان بر این باور بودند که نظام موضوعات تدوینشده ازسوی دبیرخانه از دیدگاه کارشناسان و مقامات علمی نیازمند بازنگری است. ایشان همچنین تأکید داشتند که رویکرد فعلی مبتنیبر تشکیل کارگروهها، فرایند کار را طولانی میسازد و پیشنهاد کردند که برای هر حوزۀ تخصصی از مشاوران مجرب بهره گرفته شود تا اهداف موردنظر بهصورت مؤثرتری محقق شود. اعضای شورای دبیرخانه، ضمن تشریح مبانی نگارش قانون و مسیر تدوین سند ملی حلال، بر ضرورت دقت و بررسی موشکافانۀ مراحل تکمیل این سند تأکید ورزیدند.
در این جلسه همچنین دربارهٔ ساختاردهی و جلب همکاری اشخاص متخصص در زمینۀ پژوهشهای مرتبط با حلال بحثوتبادل نظر صورت گرفت. در این مسیر، تأکید نظرات آیتاللّه تحریری بر بهرهگیری از ظرفیت ارزشمند طلاب و اساتید حوزۀ علمیۀ مروی مورد توجه ویژه قرار گرفت.
با توجه به ضعف اجرایی قوانین موجود، فقدان بودجۀ پایدار و تعارض منافع نهادی، تحقق حکمرانی حلال در کشور مستلزم تبیین دقیق نقش حوزۀ علمیه، احیای جایگاه قانونی سازمان ملی استاندارد و فرهنگسازی هدفمند در سطح نهادها و افکار عمومی است. امری که باید با رویکردی الهی، عقلانی و منطبق با رضایت الهی دنبال شود.
در این جلسه، مصاحبهگر دربارۀ تجربیات و خطمشی استاد دربارۀ نظارت بر صیدوذباحه در وزارت جهاد کشاورزی پرسشهایی مطرح کرد. ایشان روند نظارت بر این موضوع را در داخل و خارج از کشور تشریح کردند و گزارشهایی از عملکرد خود ارائه دادهاند. همچنین، تشکیل «کمیتۀ علمی حلال» را بسیار ضروری دانستند.
در این جلسه، مصاحبهای از آیتاللّه تحریری استفاده شد. ایشان برای دستیابی به حلال، مسیری مبتنیبر سیر معرفت و سبک زندگی الهی و اهلبیتD را ترسیم کردند. ایشان مفهوم «حرام» را بهصورت ضمنی، رسانای مفهوم حلال معرفی کردند.
ایشان، راهکار و برنامۀ جهانیسازی واژه، مفهوم و مشهورسازی حلال را بر پایۀ روش «تبیین و تربیت مبیّن» دانستند و با رویکرد «راه آمدن اولیه با کششهای انسانی» برای آغاز فرایند برندسازی حلال (بهمنظور تبیین مفهوم سعادت دنیوی و اخروی برای جوامع بشری) موافقت کردند؛ با این تأکید که ما باید این مسیر تبیین معرفتی را مسیر اصلی خود قرار دهیم.
ایشان جایگاه و مسئولیت اصلی در امر «تبیین و تربیت مبیّن» را در اختیار طلاب و حوزههای علمیه دانستند و تأکید کردند که جایگاه حوزۀ علمیه در مسائل اجرایی نیست و حوزه میتواند تنها در جایگاه ناظر و تذکردهنده ایفای نقش کند. همچنین افزودند که در هریک از ابعاد زندگی بشر، باید مجتهدینی مستقر شوند تا با انجام کار دقیق و عمیق فقهی، اصل حکم را استخراج کنند؛ هرچند که انجام این امر با مشارکت طلاب تحت مدیریت مجتهد، هموارتر خواهد بود. ایشان درنهایت، بر لزوم فعالیت رسانهای برای امر حلال تأکید داشته است و آن را ابزاری «مبلغ و مبیّن» معرفی کردهاند.
